چربی قهوه‌ای، نوعی بافت چربی در بدن است که در نواحی خاصی مانند گردن و زیر بغل قرار دارد و به تولید گرما کمک می‌کند. یک مطالعه جدید نشان داده است که افرادی که در اسکن‌های پزشکی آن‌ها چربی قهوه‌ای قابل‌تشخیص بوده است، کمتر از سایرین با مشکلات روانی مانند افسردگی و اختلالات اضطرابی مواجه شده‌اند.
نتایج پژوهش و یافته‌های کلیدی
در این مطالعه، پژوهشگران سوابق پزشکی بیش از ۱۰۰ هزار بیمار را بررسی کردند. آن‌ها به تجزیه و تحلیل تصاویر اسکن PET/CT این بیماران پرداختند و دریافتند که در میان افرادی که چربی قهوه‌ای قابل‌تشخیص داشتند، نرخ تشخیص افسردگی معادل ۵.۴ درصد بود، در حالی که این رقم برای افرادی که فاقد چربی قهوه‌ای بودند به ۸.۲ درصد رسید. همچنین، اختلالات اضطرابی نیز در گروه دارای چربی قهوه‌ای کمتر گزارش شد.
بیشتر بخوانید: شرایط تحصیل دندانپزشکی در دانشگاه‌های اروپا و همسایگان
نیکولاس گومز-بانوی، متخصص غدد و پژوهشگر دانشگاه راکفلر، در این زمینه گفت: «این یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است چربی قهوه‌ای نقش مهمی در سلامت روان ایفا کند و پیش از این هیچ مطالعه‌ای این ارتباط را مستند نکرده بود.»
نقش متابولیسم و چربی قهوه‌ای
پژوهشگران همچنین به بررسی این موضوع پرداختند که حجم و محل قرارگیری چربی قهوه‌ای تا چه اندازه بر سلامت روان تأثیر دارد. آن‌ها با استفاده از ابزارهای یادگیری ماشین، فعالیت چربی قهوه‌ای را در شش ناحیه بدن تخمین زدند و دریافتند که فعالیت بیشتر چربی قهوه‌ای در زیر بغل، به ارتباط بهتری با سلامت قلبی‌عروقی و متابولیک مرتبط است.
گومز-بانوی توضیح می‌دهد: «محتمل‌ترین توضیح این است که افراد دارای چربی قهوه‌ای، وضعیت متابولیک بهتری دارند و این بهبود وضعیت می‌تواند به کاهش نشانه‌های افسردگی و اضطراب کمک کند.»
پژوهشگران همچنین دریافته‌اند که برخی داروهای ضدافسردگی می‌توانند بر تشخیص چربی قهوه‌ای تأثیر بگذارند. به‌طور خاص، بیمارانی که از داروهای مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) استفاده می‌کردند، کمتر احتمال داشت چربی قهوه‌ای در اسکن آن‌ها قابل‌تشخیص باشد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است داروهای ضدافسردگی بر فعالیت چربی قهوه‌ای تأثیر بگذارند، هرچند که هنوز نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه وجود دارد.
از سوی دیگر، محققان متوجه شدند بیمارانی که از داروهای کاهنده فشار خون استفاده می‌کردند، بیشتر احتمال داشت چربی قهوه‌ای قابل‌تشخیص داشته باشند. یکی از این داروها، لوزارتان (Losartan) است که در آزمایشات نشان داده شد که می‌تواند فعالیت چربی قهوه‌ای را افزایش دهد.
نتیجه‌گیری و نیاز به تحقیقات بیشتر
با وجود یافته‌های امیدوارکننده، پژوهشگران تأکید می‌کنند که این مطالعه تنها ارتباط بین چربی قهوه‌ای و سلامت روان را نشان می‌دهد و اثبات رابطه علت و معلولی نیست. این مطالعه محدودیت‌هایی نیز دارد، به‌ویژه اینکه اطلاعات از بیماران یک مرکز تخصصی سرطان به دست آمده و بیش از سه‌چهارم افراد مورد بررسی را زنان تشکیل می‌دهند.
گومز-بانوی پیشنهاد می‌کند که در کارآزمایی‌های آینده، بررسی تأثیر فعال‌سازی چربی قهوه‌ای بر روی اضطراب و افسردگی بیماران نیز باید مورد توجه قرار گیرد تا بتوانیم بهتر به درک نقش این نوع چربی در سلامت روان بپردازیم.
بیشتر بخوانید: دکتر نادر توکلی: پرداخت حقوق و مزایای اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران به‌روز شد · پتاسیم، گام مهمی در کنترل فشار خون و سلامت قلب
