کریستین سیموندز-مور، روانشناس دانشگاه وست جورجیا در آمریکا، به بررسی تجربههای ماوراءالطبیعه و دلایل آنها پرداخته است. او اظهار میکند که مردم بدون تردید تجربههایی دارند که خودشان آنها را ماوراءالطبیعه میدانند؛ اصطلاحی که معمولاً برای پدیدههایی به کار میرود که علم در حال حاضر نمیتواند آنها را توضیح دهد.
تجربههای ماوراءالطبیعه و مغز
سیموندز-مور میگوید: «این تجربهها از نظر ذهنی کاملاً واقعیاند و میتوانند تأثیر بسیار بزرگی بر افراد بگذارند.» اما این به آن معنا نیست که علت آنها لزوماً فراطبیعی است. او توضیح میدهد که وقتی افراد چیزی ماوراءالطبیعه را تجربه میکنند، ممکن است اتفاقهای مختلفی در مغز در حال رخ دادن باشد. یکی از توضیحات احتمالی به حالتی به نام «هیپناگوژی» مربوط میشود، دورهای میان خواب و بیداری.
بیشتر بخوانید: نقش جانشین لشکر قدس گیلان در فیلم «جانشین» به تصویر کشیده شد
وی افزود: «بسیاری از این تجربهها زمانی رخ میدهند که افراد در حالتهایی با اندکی تغییر در سطح هوشیاری قرار دارند.» در این زمان، تخیل درونی و ادراک بیرونی میتوانند در هم بیامیزند و تشخیص تفاوت میان آن دو دشوار شود. فلج خواب نیز ممکن است در همین دوره رخ دهد و ۷/۶ درصد از جمعیت عمومی آن را تجربه کردهاند.
احساس حضور نامرئی
کریس فرنچ، پروفسور دانشگاه گلداسمیتس لندن، میگوید که فلج خواب زمانی رخ میدهد که «بدن بیدار میشود اما مغز نه». این حالت میتواند با احساس شدید حضور موجود دیگری در اتاق همراه باشد. او توضیح میدهد که حتی اگر چیزی در اتاق نبینید یا نشنوید، احساس میکنید که چیزی آنجاست.
علاوه بر این، پروفسور رادنی اشمالتز از دانشگاه مکایوان در کانادا به پدیده «پاریدولیا» اشاره کرده و توضیح میدهد که این حالت به تمایل انسان برای دیدن الگو در دادههای تصادفی مربوط میشود. همچنین ممکن است در طول زمانهای استرس، افراد بیشتر مستعد دیدن چنین الگوهایی شوند.
در نهایت، برخی پژوهشها ارتباطی میان گزارش تجربههای ماورایی و ویژگی روانشناختی به نام «ترانسلیمینالیتی» یافتهاند. این افراد معمولاً خلاقتر و با قدرت تخیل بالاتری هستند و احتمال بیشتری دارد که احساس کنند حضور نامرئیای همراه آنهاست.
بیشتر بخوانید: مسلم شجاعی: راهکارهای جدید برای حفظ سفرهای خارجی در شرایط محدودیت · توماس اوپونگ: خودسازی نباید مانع از زندگی کردن شود




