غار وانیا برزک با تشکیلات آهکی زیبا و سفره آب زیرزمینی، امروز به یکی از نمونه‌های برجسته گردشگری خصوصی غار تبدیل شده است. این غار نه تنها فرصتی برای گردشگری ارائه می‌دهد، بلکه دغدغه حفاظت از یک زیست‌بوم شکننده را نیز به همراه دارد.
تاریخ کشف غار وانیا
چهار سال پیش، رضا محلوجی، صاحب یک خانه روستایی، متوجه ترکیدگی لوله و جمع‌شدن آب در حیاط خانه‌اش شد. او در تلاش برای مهار آب، ناگهان متوجه شد که آب به‌طور مرموزی فروکش کرده است. با دنبال کردن مسیر آب، حفره کوچکی را یافت که آب به آن می‌ریخت. در پی این کشف، دهانه غار آهکی وانیا نمایان شد. حالا این غار با مدیریت رضا محلوجی به‌عنوان یک مقصد گردشگری شناخته می‌شود.
بیشتر بخوانید: همایون شجریان با کنسرت «هرجا که تویی» در شیراز، دل‌ها را تسخیر کرد
چالش‌های مدیریت و حفاظت
جواد نظام‌دوست، یکی از اعضای کارگروه غارشناسی ایران، درباره این غار می‌گوید: «این غار از نظر عمق و طول بزرگ نیست، اما به دلیل تشکیلات آهکی زیبا و ارزش‌های زمین‌شناسی و غارنوردی، اهمیت ویژه‌ای دارد.» پس از شناسایی غار، رضا محلوجی به دنبال حل مشکلاتش با میراث فرهنگی، به کارگروه غارشناسی مراجعه کرد. در این زمینه، میراث فرهنگی پیشنهاد خرید زمین و خانه وی را مطرح کرده بود.
با وجود چالش‌ها، محلوجی با هزینه شخصی، عملیات آماده‌سازی مسیر را آغاز کرد. او پله‌هایی برای دسترسی به بخش‌های عمیق‌تر غار ساخت و سال گذشته مجوزهایی برای فعالیت‌های گردشگری دریافت کرد. این مجوزها به او اجازه داد تا نامی برای غار انتخاب کند و به‌عنوان متولی آن فعالیت کند، مشروط بر اینکه دوره‌های آموزشی لازم را بگذراند.
نظام‌دوست بر اهمیت این تجربه تاکید می‌کند و می‌گوید: «این غار می‌تواند یکی از نخستین نمونه‌های گردشگری خصوصی با سرمایه‌گذاری و مدیریت شخصی باشد و امیدواریم که نتیجه خوبی به دنبال داشته باشد.» او همچنین به تجربه‌های ناموفق در بهره‌برداری از غارها اشاره کرده و نسبت به تخریب‌های احتمالی هشدار می‌دهد.
این داستان غار وانیا برزک نشان‌دهنده اهمیت مدیریت صحیح و سرمایه‌گذاری خصوصی در حوزه گردشگری است، به‌ویژه در زمینه حفاظت از زیست‌بوم‌های شکننده.
بیشتر بخوانید: شامی تر بابلی؛ طعم ماندگار مازندران در سفرهٔ شما · هانی رستگاران: آینده گردشگری با هوش مصنوعی به انسانیت وابسته است
