بریتانیا این روزها با بحران امنیتی بی‌سابقه‌ای مواجه است که یادآور روزهای پس از ۱۱ سپتامبر است. ترکیب تهدیدات ناشی از ایران، روسیه و چین به شدت نگران‌کننده است و این پرسش را مطرح می‌کند که کشور باید تا چه حد نگران امنیت خود باشد.
عواقب جنگ بر زندگی روزمره
صدای مهیب بمب‌افکن‌های B-۱ در تابستان امسال به‌طور غیرمنتظره‌ای من را بیدار کرد و برای یک لحظه فکر کردم که ممکن است تحت حمله قرار گرفته‌ایم. این صداها ناشی از پروازهای جنگنده‌های آمریکایی از پایگاه RAF Fairford بود، که نشان می‌دهد هرچند بریتانیا تمایلی به درگیری با ایران ندارد، اما نمی‌تواند عواقب آن را نادیده بگیرد.
بیشتر بخوانید: اعتراض دانش‌آموزان دبیرستانی فرانسه به مشکلات نظام آموزشی
این عواقب خود را در قیمت بنزین و هزینه‌های زندگی به نمایش می‌گذارد. هفتهٔ گذشته، پس از یک تهدید تروریستی به Fairford، که در آن نخست‌وزیر به نقش احتمالی ایران اشاره کرد، بمب‌افکن‌ها به سرعت به خانه بازگشتند. آیا این تهدید با رفتن آمریکایی‌ها از بین رفته است؟ هیچ‌کس نمی‌داند.
توجه به امنیت در جوامع کوچک
در روستای آکسفوردشایر، حضور پایگاه‌های نظامی به یک امر عادی تبدیل شده است. اما حادثهٔ Fairford پس از یک نقض امنیتی جدی در RAF Brize Norton در سال گذشته، اعتماد به نفس را تحت تأثیر قرار داده است. با افزایش تهدیدات، پایگاه‌ها در حالت آماده‌باش هستند و دو شهروند لتونی به ظن ورود غیرقانونی به RAF Molesworth بازداشت شدند.
کشور با چالش سختی در مواجهه با تهدیدات امنیتی جدید روبرو است. این تهدیدات نه تنها از یک ایدئولوژی، بلکه از سه کشور متخاصم با نفوذ داخلی ناشی می‌شود. این وضعیت ممکن است به چالش‌های جدی‌تری دربارهٔ حرکت فناوری، دارایی‌ها و افراد منجر شود.
در حالی که بریتانیا همواره به عنوان یک کشور باز شناخته می‌شده، حالا این سوال مطرح است که آیا این openness به یک ضعف برای سوءاستفاده تبدیل شده است. ایران و روسیه به طور فزاینده‌ای در حال کنترل مسیرهای دریایی هستند و این امر می‌تواند بر قیمت‌های نفت و غذا تأثیر بگذارد و زنگ خطر را در دولت‌ها به صدا درآورد.
دولت باید به یاد داشته باشد که بحران‌های امنیتی به ارزش‌های لیبرال ما آزمونی جدی می‌دهند و نباید اجازه دهد که ترس، ما را به سمت پارانویا یا نژادپرستی سوق دهد.
بیشتر بخوانید: کره جنوبی سفیر خود را از اوکراین فراخواند · بازگشت هنرمندان به ایران؛ حق طبیعی یا نمایش سیاسی
