اکبر زنجانپور، بازیگر و کارگردان نام‌آشنا، در نشست تخصصی «عصر کارگردان» که به بررسی دلایل کم‌کاری و کناره‌گیری کارگردانان حرفه‌ای تئاتر در دهه اخیر اختصاص داشت، با ابراز نارضایتی از وضعیت کنونی تئاتر ایران، گفت: "بعد از ۶۰ سال به این نتیجه رسیدم که اشتباه کردم." او با نگرانی از شرایط حاکم بر تئاتر، تأکید کرد که این وضعیت با ظرفیت‌ها و جایگاه واقعی این هنر فاصله زیادی دارد.
تئاتر، نیاز فرهنگی مردم
Zanjanpour با بیان اینکه تئاتر باید به بخشی از زیست فرهنگی مردم تبدیل شود، اظهار داشت: "تئاتر صرفاً عرصه‌ای برای دیده‌شدن یا فروش بلیت نیست، بلکه فضایی است که می‌تواند به پالایش روحی هنرمند و مخاطب بینجامد." او بر ضرورت آشنایی کودکان و نوجوانان با تئاتر از دوران دبستان تأکید کرد و توسعه آموزش و فرهنگ تئاتر را از عوامل مؤثر در تبدیل این هنر به یکی از نیازهای فرهنگی جامعه دانست.
بیشتر بخوانید: سید مهدی حسینی مداح سرشناس اهل بیت دچار عارضه قلبی شد
این هنرمند پیشگام با اشاره به مشکلات ساختاری و اقتصادی در تولید و اجرای آثار نمایشی، به محدودیت سالن‌های اجرا و دشواری برنامه‌ریزی برای تولید اشاره کرد. او گفت: "حتی هنرمندانی که از دانش و تجربه برخوردارند، در ساختار فعلی با موانعی مواجه‌اند که امکان گردهم‌آوردن گروه و اجرای یک اثر را از آنان می‌گیرد."
ضرورت شکل‌گیری گروه‌های نمایشی مستقل
زنجانپور در ادامه، به انتقاد از فردمحوری در ساختار تولید تئاتر پرداخت و بر ضرورت شکل‌گیری گروه‌های مستقل و پایدار نمایشی تأکید کرد. او پیشنهاد داد که به‌جای آنکه تمام فرایند تولید و حمایت از تئاتر حول افراد شکل بگیرد، گروه‌های حرفه‌ای با ترکیبی مشخص از بازیگران، کارگردانان، طراحان و دیگر عوامل اجرایی تشکیل شوند تا امکان فعالیت مستمر و برنامه‌ریزی‌شده داشته باشند.
قطب‌الدین صادقی، کارگردان و پژوهشگر تئاتر نیز در این نشست به مشکلات ساختاری در تئاتر اشاره کرد و گفت: "کم‌کاری و کناره‌گیری کارگردانان حرفه‌ای را نمی‌توان صرفاً به عملکرد فردی هنرمندان نسبت داد." او مشکلات اقتصادی، کمبود سالن‌های مناسب و نبود برنامه‌ریزی بلندمدت را از عوامل محدودکننده فعالیت حرفه‌ای در تئاتر ایران دانست.
صادقی همچنین بر ضرورت شکل‌گیری نظامی پایدار برای تأمین مالی تولیدات نمایشی و پشتیبانی از هنرمندان تأکید کرد. او گفت: "اداره تئاتر به برنامه‌ای روشن برای توسعه زیرساخت‌ها و حمایت از تولید نیاز دارد. دعوت از کارگردانان حرفه‌ای برای تولید اثر، بدون فراهم‌کردن شرایط اجرایی، نمی‌تواند به استمرار فعالیت آنان منجر شود."
در پایان این نشست، زنجانپور و صادقی به لزوم بازنگری در سازوکارهای مدیریتی و شیوه حمایت از تولید و ساختار فعالیت گروه‌های نمایشی تأکید کردند. آن‌ها بر این باور بودند که تداوم حیات تئاتر نیازمند فراهم‌شدن امکان فعالیت جمعی و تقویت ارتباط میان هنرمندان و مخاطبان است.
بیشتر بخوانید: نسرین پرویزی واژه «گوشینه» را به جای «هدفون» تصویب کرد · بزرگان طهرون؛ از شمرون تا شاه عبدالعظیم در یک قاب
