گوهر، دختری که در ۲۰ سالگی مادر دو کودک است، روزهای نوجوانی‌اش را در آرزوی تحصیل در موسیقی سپری کرد. او که به‌خاطر علاقه‌اش به خوانندگی و نوازندگی، به‌طور پنهانی هارمانیه می‌نواخت، به ناچار در ۱۷ سالگی به ازدواج مردی ۴۰ ساله درآمد. او می‌گوید: «از آن روز به بعد کودکی‌ام و دخترانگی‌ام با تمام آرزوهایم دفن شد.»
دخترانگی در زیر سایه طالبان
طالبان با بازگشت به قدرت در سال ۱۴۰۰، دروازه‌های بسیاری از فرصت‌ها را به‌روی دختران بستند. گوهر در صنف نهم مکتب بود و می‌خواست پس از فارغ‌التحصیلی در دانشگاه موسیقی تحصیل کند. اما با سخت‌گیری طالبان و فشار خانواده، آرزوهایش به یک رویا تبدیل شد. او از فشارهای روانی خود می‌گوید و به دو بار اقدام به خودکشی اشاره می‌کند. با این حال، مسئولیت فرزندانش او را وادار کرده تا در این شرایط سخت ادامه دهد.
بیشتر بخوانید: محمد علی الحوثی: جنایات عربستان به شکست آن‌ها منجر خواهد شد
آرمینه؛ تلاش برای زنده ماندن در ناامیدی
آرمینه، دختری ۲۲ ساله که در زمان بازگشت طالبان در سال آخر مکتب بود، همچنان در تلاش است تا آرزوهایش را دنبال کند. او می‌گوید: «امروز روز دختر است و من آن‌قدر درگیر مشکلات زندگی هستم که یادم رفته امروز روز من است.» در حالی‌که او به‌دنبال طراحی لباس و مدل شدن است، به ناامیدی از وضعیت کشورش اشاره می‌کند و می‌گوید: «ما زن‌ها و دخترهای افغان فقط نفس می‌کشیم و بس. اما جسم و بدن ما دیگر خسته شده است.»
آرمینه هم با وجود مشکلات خانوادگی، سعی می‌کند از طریق نقاشی، آرایش، یادگیری زبان و طراحی لباس، امیدی برای آینده‌اش پیدا کند. او در مورد وضعیت خود می‌گوید: «من دیگر خسته شده‌ام از دختر بودن. حس می‌کنم فقط زنده هستم اما زندگی نمی‌کنم.»
روز جهانی دختر، هر سال در ۱۱ اکتبر گرامی داشته می‌شود. اما در افغانستان، با بازگشت طالبان، هیچ نشانه‌ای از تجلیل این روز دیده نمی‌شود. یونیسف در سال ۲۰۲۶ اعلام کرد که بیش از ۲.۶ میلیون دختر از آموزش متوسطه محروم شده‌اند. این محرومیت نه‌تنها فرصت‌های تحصیلی را محدود کرده، بلکه دختران را در برابر ازدواج زودهنگام و آسیب‌های اجتماعی آسیب‌پذیرتر کرده است.
بیشتر بخوانید: حملات هوایی عربستان به استان‌های یمن ادامه دارد · شهباز شریف خواستار اقدام عملی برای صلح در افغانستان شد
