ژنرال کنت ویلسباخ، رئیس ستاد نیروی هوایی آمریکا، در نخستین روزهای جنگ با ایران، روایت تلخی از حمله موشکی به یک پایگاه هوایی ایالات متحده در خاورمیانه ارائه داد. او به حادثهای اشاره کرد که در آن نظامیان آمریکایی با شنیدن هشدار موشکی به سرعت به سوی پناهگاه میدویدند. ناگهان موشکی به آشیانه نزدیک یکی از پناهگاهها اصابت کرد و آتشسوزی بزرگی به راه انداخت. در حالی که پناهگاه در برابر انفجار مقاوم بود، نیروها در داخل آن گرفتار ماندند و تلاش یکی از آنها برای باز کردن در با دیلم بینتیجه ماند.
پایان دوران امن
ژنرال ویلسباخ در سخنرانی خود در تاریخ ۱۴ سپتامبر، این ماجرا را به عنوان نمادی از تغییر شرایط امنیتی نیروی هوایی آمریکا معرفی کرد و گفت: «نیروی هوایی و فضایی آمریکا دههها اغلب در حاشیهای امن عملیات میکرد، آن روزها به پایان رسیده است.» طرح جدید دفاعی که او در این سخنرانی اعلام کرد، شامل ایجاد یک رسته تخصصی برای دفاع از پایگاهها و استفاده از «سامانه تسلیحاتی دفاع نقطهای» است.
بیشتر بخوانید: نبرد پنج ساعته قبیله الشغبنا با دزدان دریایی برای آزادی کشتی نفتی
حملات موشکی و پهپادی ایران به پایگاههای آمریکایی، پرسش مهمی را برای فرماندهان نیروی هوایی به وجود آورده است: چگونه میتوان پایگاههای هوایی را در زمان حمله حفظ کرد و همچنان عملیاتی نگه داشت؟ گزارشهای اخیر نشان میدهد که حملات ایران به صدها ساختمان و سازه در پایگاههای آمریکایی آسیب زده یا آنها را تخریب کرده است.
خسارتهای جنگ و نیاز به تغییر
شبکه سیبیاس همچنین تصاویری از خسارتها در پایگاههای عربستان و کویت منتشر کرده است که نشانگر آسیبهای قابل توجه به زیرساختهای نظامی است. به عنوان مثال، در حمله به پایگاه موفق سلطی در اردن، یک هواپیمای تهاجمی ای-۱۰ آسیب دید و حدود هشت جنگنده اف-۱۵ نیز دچار آسیب جزئی شدند. بر اساس گزارشها، نیروهای ایالات متحده برای مقابله با این حملات حدود ۳۰ موشک رهگیر پاتریوت شلیک کردند.
تجربههای اخیر نشان میدهد که نیروی هوایی آمریکا نیاز به تغییرات اساسی در استراتژی دفاعی خود دارد. جاستین برانک، پژوهشگر «موسسه سلطنتی خدمات متحد»، به این نکته اشاره میکند که خسارتهای وارد شده در حملات ایران به زیرساختهای پایگاهها فراتر از انتظار بوده است. این واقعیت به نیروی هوایی آمریکا فشار میآورد تا توان دفاعی اختصاصی برای پایگاههایش ایجاد کند.
سامانههای دفاعی موجود برای مقابله با تهدیدهای یکسان طراحی نشدهاند و هر یک به نوع خاصی از حملات پاسخ میدهند. به عنوان مثال، تاد برای رهگیری موشکهای بالستیک در ارتفاع بالا استفاده میشود، در حالی که پاتریوت برای دفاع مقابل تهدیدهای هوایی و موشکی کاربرد دارد. همچنین، پهپادهای کوچک که در ارتفاع پایین پرواز میکنند، چالشهای خاصی را برای نیروهای مدافع به وجود میآورند.
پاتریتسیا بازیلچیک، پژوهشگر پروژه دفاع موشکی در «مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی»، به آسیبپذیری تجهیزات دفاعی اشاره میکند و میافزاید که باید از رادارها و آتشبارهای محافظ پایگاه نیز محافظت شود. به گفته او، منابع دفاع هوایی و موشکی محدودند و جایگزینی آنها دشوار است.
مسئولیت دفاع از پایگاهها نیز میان نیروهای مختلف تقسیم شده و این موضوع به پیچیدگیهای بیشتری منجر میشود. ایجاد یک نیروی اختصاصی برای دفاع از پایگاهها میتواند به برنامهریزان نیروی هوایی این امکان را بدهد که به طور مستقل تصمیمگیری کنند که چه تجهیزات دفاعی و در کدام پایگاه مستقر شود.
ژنرال ویلسباخ در سخنرانی خود دو اقدام را به طور مشخص اعلام کرد: تشکیل «سامانه تسلیحاتی دفاع نقطهای» و راهاندازی رستهای شغلی برای نیروهایی که از پایگاهها دفاع میکنند. به گفته او، این سامانه قرار است ابزارهای انهدامی و غیرانهدامی را در کنار هم به کار گیرد و رسته جدید ظرف دو سال عملیاتی خواهد شد.
بیشتر بخوانید: عربستان سعودی در پی دستیابی به سلاح هستهای با توافق جدید · رئیس جمهور: جنگ را بر ما تحمیل کردند و با قدرت پاسخ خواهیم داد
