انارها در روستاهای سلین، ژیوار، ناو و دلهمهرز در انارستانهای هورامان به اوج رسیدهاند. هزاران تن دانهسیاو، ملس، یارالی، تشی و کهوه (انواع انار اقلیم غرب ایران) از سرشاخههای درختان آویزانند و منتظرند تا خیلی زود برای جشن «ههنارانه» (جشن ملی انار) دستچین شوند. بعد از چیده شدن، بار اعلایشان با پوست خطی و سفت، راهی سبدهای چوبی برای فروش عمده خواهند شد. در کنار این، ترکدار و لهیدههایشان نیز میان بیش از ۶۵۰ هکتار از انارستانهای سبز بر دامنههای زاگرس و سیراب از چشمههای سیروان و لیله، کمی به تازهخوری انارچینان میرسند و بیشتر کنار دست زنان سیاچَمانه خوان (آواز محلی) برای دانه و رب شدن، کپه و گونی میشوند.
جشن انار هورامان و روایت هوژان امیری
این روزها ساکنان روستاهای پلکانی هورامان در تک و تای برداشت انار و برگزاری جشن ملی انار و میزبانی از گردشگران فراوان هستند. هوژان امیری، دختر کاکفاتح، در اینباره میگوید: «جشن انار تو خیلی از استانا که انار، بومی خاکشونه برگزار میشه... روستاهای هورامان هم مثل اونا. ولی جشن انار اینجا ثبت ملی شده و انارستونای اینجا فصل برداشت، پاخور گردشگر پیدا میکنن... اگه از من بپرسید چرا؟ میگم اول بهخاطر قشنگی بافت پلکانی روستاهامونه و دوم هم بهخاطر فضای مجازی.» او برای دنبالکنندگان صفحه مجازی خود محتواهای گوناگون تولید میکند تا اواسط پاییز که شماری از آنها، مهمان و مشتری محصولات اناریشان میشوند.
بیشتر بخوانید: عراقچی شروط ایران برای بازگشایی تنگه هرمز را ابلاغ کرد
زنان روستای سلین و تلاشهایشان
مصائب شیرین ههنارانه حالا کار زنانی که همسرانشان باغدارند هم زیادشده؛ سبدهای چوبیای را که خودشان بافتهاند پیش دست میگذارند، انبارهای سرد و سنگی را برای ذخیره انارهای مازاد جارو میکنند و دیگ و اجاقهای گاز را از خانه تا انارستانها به کول میبرند. صغری پناهی از اهالی سلین، معروف به دادا صغری، در درست کردن آبنباتهای اناری، بیشتر از باقی زنان روستا دست و پنجه دارد. او با زخمهای عمیق و کهنهای که بر دستش نشسته، داستانی از تلاش و کوشش برای پیشرفت خانوادهاش را روایت میکند: «از بیباغی، کارگر باغ اهالی روستا شدم. نگا به حالام نکن که فقط میشینم وسط باغ و کیلو کیلو انار دون میکنم...»
این زنان با عشق و زحمت در حال آمادهسازی برای جشن ههنارانه هستند. این جشن نه تنها برای آنها بلکه برای کل روستا برکت به ارمغان آورده و باعث شده است انارهای کمتری از باغها به خاطر نداشتن سردخونه از بین برود. محمد، یکی از باغداران و مسئول شورای برگزاری جشن، میگوید: «زمان تقریبی برگزاری جشن، بین نیمه دوم مهر و نیمه اول آبانه. سالی که گرم باشه، جشن دیرتر برگزار میشه...»
با نزدیک شدن به جشن، زنگخور گوشی اهالی هورامان از سلین تا ژیوار زیاده و باغداران آمادهسازیهای لازم را انجام میدهند. در این میان، شهرت رب انارپزی در سلین با چمین شیخی در حال گسترش است. او میگوید: «از ۵۰کیلو انار آبدار که چند ساعت رو آتیش قُل زده و پِتههاش جدا شده، ۲کیلو رب غلیظ مجلسی درمیاد. مشتریایی دارم که ایران، این ربا رو سوغات میبرن اون سر دنیا.» انارها در روستاهای هورامان رسیدهاند و منتظر جشن و مشتریان از دور و نزدیک.
بیشتر بخوانید: اجرای پروژه مقاومسازی پل آزمایش تحت مدیریت مجید امانی
