مهدی پریان، معاون تولید و رئیس مجتمع تولیدی تحقیقاتی انستیتو پاستور ایران، به بررسی چالش‌های صنعت تولید واکسن در کشور پرداخت و تأکید کرد که این صنعت تنها به دانش فنی وابسته نیست.
نیاز به سرمایه‌گذاری و زیرساخت‌ها
پریان تصریح کرد: برای تداوم و توسعه فعالیت‌های صنعت واکسن، به سرمایه‌گذاری مستمر، نیروی انسانی متخصص و زیرساخت‌های به‌روز نیاز است. با وجود ظرفیت‌های علمی و تجربی در مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی و انستیتو پاستور ایران، چالش‌های اقتصادی و ساختاری، مسیر توسعه این صنعت را با دشواری‌هایی مواجه کرده است.
بیشتر بخوانید: گرگ استنتون: تأثیر والدین بر رنگ چشم نوزاد نتیجه تعامل ژن‌هاست
مشکلات قیمت‌گذاری و بازار
وی یکی از مهم‌ترین مسائل را فاصله میان قیمت خرید واکسن‌های تولید داخل و هزینه‌های واقعی تولید دانست. زمانی که قیمت‌گذاری محصولات با هزینه‌های تأمین مواد اولیه، تولید و کنترل کیفیت تناسب نداشته باشد، تولیدکننده منابع کافی برای توسعه فعالیت‌های خود نخواهد داشت. این موضوع می‌تواند حتی تولیدکنندگان با سابقه را در تأمین منابع مورد نیاز برای نوسازی خطوط تولید محدود کند.
پریان افزود: ایجاد و توسعه زیرساخت‌های تولید واکسن به سرمایه‌گذاری سنگینی نیاز دارد و دستیابی به تولید اقتصادی و رقابت‌پذیر به تیراژ مناسب وابسته است. کشورهای موفق مانند هند نشان می‌دهند که تولید انبوه و بهره‌گیری از اقتصاد مقیاس، نقش مهمی در کاهش هزینه تمام‌شده و افزایش توان رقابت در بازار جهانی دارد.
چالش‌های نظارتی و فرسودگی زیرساخت‌ها
پریان همچنین به نبود قراردادهای بلندمدت و تضمین‌شده خرید اشاره کرد و گفت: این شرایط چشم‌انداز سرمایه‌گذاری در این حوزه را با عدم اطمینان مواجه می‌کند. تولیدکننده‌ای که از بازار آینده محصول خود اطمینان ندارد، نمی‌تواند با اطمینان برای توسعه خطوط تولید، انتقال فناوری و تحقیق و توسعه برنامه‌ریزی کند.
وی اضافه کرد: تعدد نهادهای تصمیم‌گیر و طولانی بودن فرایندهای نظارتی نیز از دیگر موانع توسعه اکوسیستم واکسن به شمار می‌رود. تجربه دوران کرونا نشان داد که با طراحی سازوکارهای متناسب با شرایط اضطراری می‌توان فرایندهای بررسی و صدور مجوز را تسریع کرد.
ضرورت حفظ نیروی انسانی متخصص
پریان گفت: فرسودگی زیرساخت‌ها و دشواری دسترسی به تجهیزات و فناوری‌های پیشرفته، ضرورت سرمایه‌گذاری هدفمند در پلتفرم‌های نوین تولید واکسن را دوچندان می‌کند. مهاجرت نیروی انسانی متخصص نیز تهدیدی جدی برای آینده صنعت واکسن به شمار می‌رود.
وی با اشاره به تجارب کشورهای دیگر گفت: مسیر واحدی برای توسعه صنعت واکسن وجود ندارد. کشورهایی مانند هند، کوبا و برزیل الگوهای متفاوتی را دنبال کرده‌اند، اما وجه مشترک این تجربه‌ها، توجه به پیوند میان سیاست‌گذاری، سرمایه‌گذاری، فناوری و بازار است.
پریان در پایان تأکید کرد: صنعت واکسن بخشی از زیرساخت راهبردی سلامت کشور است و پایداری آن نیازمند سیاست‌های اقتصادی و حمایتی متناسب با واقعیت‌های این صنعت است. اصلاح نظام قیمت‌گذاری می‌تواند نقطه آغاز مهمی برای بازسازی توان تولیدی و تضمین آینده صنعت واکسن کشور باشد.
بیشتر بخوانید: خربزه و طالبی را با چه مواد غذایی نخوریم · مهدی پیرصالحی: دو سوم محصولات حلال در کشورهای غیرمسلمان تولید می‌شود
