سوریا اخلاقی، پناهجوی جوان ایرانی، داستان زندگی‌اش را از طریق هنر به تصویر می‌کشد. او در این فیلم، که طی پنج سال با گوشی هوشمندش فیلم‌برداری کرده، سفر پرخطرش از ایران به ترکیه و زندگی جدیدش را به نمایش می‌گذارد. این فیلم، که به همت مشترک سوریا و مهرزاد اسکوئی، کارگردان، ساخته شده، به عمق احساسات و چالش‌های یک نوجوان پناهجو می‌پردازد.
سفر به سوی آینده
سوریا، که در آغاز فیلم تنها ۱۶ سال دارد، از زندگی سخت خود به عنوان یک خدمتکار در تهران فرار می‌کند و به یک مرکز پناهندگی در استانبول می‌رسد. با وجود اینکه بسیاری از تلاش‌ها برای عبور از مرز به شکست می‌انجامد و او با نیروهای قانون مواجه می‌شود، سوریا با قدرت هنر خود، از این چالش‌ها عبور می‌کند. او به خلق آثار هنری می‌پردازد که تنش‌های درونی و آرزوهایش را به تصویر می‌کشد.
بیشتر بخوانید: پیام سفیر جدید جمهوری اسلامی ایران به ایرانیان مقیم کره جنوبی
هنر به عنوان ابزاری برای بیان احساسات
در این فیلم، سوریا با استفاده از نقاشی‌های رنگارنگ و انیمیشن‌های خیالی، داستان خود را روایت می‌کند. او شخصیت‌هایی را خلق می‌کند که نمایانگر آرزوهایش هستند: ماهی که به او امید می‌بخشد، روباهی که نصیحت می‌کند، دلقکی که نمایانگر قدرت درونی‌اش است و شیاطینی که ترس‌هایش را تجسم می‌بخشند. این آثار هنری نه تنها احساسات او را به تصویر می‌کشند، بلکه به او کمک می‌کنند تا با دنیای سخت اطرافش مقابله کند.
سوریا در طول فیلم، به طور مداوم به نقطهٔ شروع خود بازمی‌گردد، گویی که در یک چرخهٔ بی‌پایان از تلاش و ناامیدی گرفتار شده است. اما او با دوربینش، لحظات پرتنش و پرخطر را با وضوح و دقت به تصویر می‌کشد. این فیلم، که به نوعی صدای پناهندگان نوجوان است، نشان می‌دهد که چگونه هنر می‌تواند نخستین قدم برای شکل دادن به مرزهای خانه باشد.
در کنار سوریا، در این فیلم، دیگر هنرمندان جوان نیز حضور دارند که در مسیر مشابهی گام برمی‌دارند. گروهی از کودکان پناهجو در جنگلی دورافتاده، با چوب و برگ، خانه‌ای برای موش‌ها می‌سازند. این تصویر، به خوبی نشان‌دهندهٔ قدرت خلاقیت و امید در مواجهه با ناامیدی است.
بیشتر بخوانید: هزینه زندگی در فرانسه برای ایرانیان: مسکن، خوراک و دیگر مخارج · پاسداشت بهرام بیضایی با حضور چهره‌های فرهنگی در تئاتر شهر
