روزبه کردونی، ایرانی‌ای که در شرایط دشوار اجتماعی و اقتصادی به کمک دیگران می‌شتابد، در کانون توجه قرار دارد. او و هم‌نسلانش در لحظات نیاز، تلاش می‌کنند تا برای شهر و دیار خود کاری کنند، اما نظرسنجی‌ها غالباً تصویری نادرست از واقعیت آنها ارائه می‌دهند. در این میان، یک سوال اساسی مطرح می‌شود: کدام تصویر واقعی است؟
نظرسنجی‌ها و واقعیت‌های اجتماعی
همان‌طور که روزبه کردونی نشان می‌دهد، دو تصویر متناقض از ایرانیان وجود دارد؛ یکی ایرانی خسته و نگران و دیگری ایرانی فعال و پرانرژی که در لحظه‌های نیاز به یاری دیگران می‌شتابد. این دو تصویر به‌طور همزمان وجود دارند و خطا از جایی آغاز می‌شود که یکی از این دو تصویر به سود دیگری حذف می‌شود.
بیشتر بخوانید: سخنگوی شهرداری تهران: معیار ما مردم هستند نه نهادهای غربی
نظرسنجی‌ها به‌عنوان ابزاری برای شناخت جامعه ضروری هستند. عدم توجه به صدای مردم و نادیده گرفتن تغییرات اجتماعی می‌تواند به کاهش اعتماد و افزایش ناامیدی در جامعه منجر شود. به همین دلیل، حکمرانی باید به نوعی «طب جامعه» متکی باشد و نبض جامعه را به‌خوبی بشناسد.
سرمایه اجتماعی و حیات مدنی در ایران
سرمایه اجتماعی، که رابرت پاتنام آن را به‌عنوان عادت‌های همکاری و اعتماد متقابل تعریف کرده، به مردم این امکان را می‌دهد که برای منفعت مشترک کنار یکدیگر قرار بگیرند. این سرمایه، فقط به اعتماد مردم به دولت محدود نمی‌شود. در واقع، پیوندهای خانوادگی، همسایگی و گروه‌های محلی همچنان فعال و زنده هستند.
با وجود محدودیت‌ها و چالش‌های موجود، جامعه ایرانی زنده و پویا است. در این میان، فعالیت‌های مدنی مانند تلاش برای حفظ بناهای تاریخی و دفاع از محیط‌زیست نشان‌دهندهٔ حیات اجتماعی و فرهنگی است. این فعالیت‌ها ممکن است به‌طور مستقیم سیاسی نباشند، اما بخشی از زندگی عمومی و اجتماعی کشور را تشکیل می‌دهند.
محمد بهشتی، چهره فرهنگی، مفهوم «اهلیت» را برای توضیح نسبت مردم و سرزمین به کار می‌برد. این اهلیت از زندگی طولانی در یک سرزمین ناشی می‌شود و دانشی است که مردم در گذر زمان برای زیستن در آن به‌دست می‌آورند. این توانایی ایرانیان در زندگی در میان تناقضات و چالش‌ها، نشانه‌ای از هوش تاریخی آنهاست.
به همین دلیل، واکنش جامعه به تهدیدات تنها حاصل محاسبات سیاسی نیست. در لحظات خطر، احساس تعلق و غرور ملی نیز در رفتار مردم تأثیرگذار است. این رفتارها و واکنش‌ها باعث می‌شود که جامعه ایرانی در برابر چالش‌ها همبستگی خود را حفظ کند.
از روزبه کردونی تا دیگر ایرانیان، همه نشان‌دهندهٔ توانایی خاص ایرانیان در زندگی و ادامه دادن هستند. این توانایی، هم در خوی و گرد نام شمس و هم در بوشهر، میان خاطره مقاومت و صدای موسیقی به وضوح دیده می‌شود. این تفاوت‌ها رقیب یکدیگر نیستند، بلکه شیوه‌های گوناگون زندگی در ایران‌اند.
در نتیجه، جامعه ایرانی همچنان زنده و پویاست و هرگز منتظر دولت نمی‌ماند. این روحیه، نشان‌دهندهٔ اراده و همبستگی ایرانیان است که می‌توانند در دل چالش‌ها و مشکلات، به یکدیگر کمک کنند و برای ساختن آینده‌ای بهتر تلاش نمایند.
بیشتر بخوانید: حضور سپاه و ارتش در تنگه هرمز؛ کنترل کامل بر منطقه · ترک سالن اجلاس سیکا توسط هیات ایران در اعتراض به سخنرانی رئیس رژیم صهیونیستی
