در آگوست ۱۹۶۵، در اوج شهرتش، جان کلترن، نوازندهٔ سرشناس ساکسوفون، در جشنوارهٔ جاز داونبیست در شیکاگو به اجرای برنامه پرداخت. او با حضور آرچی شپ، نوازندهٔ جوان و experimental، به روی صحنه رفت و گروهش در یک سری از بداههنوازیهای تند و آزاد، از ساختارهای موسیقی سنتی دور شد. این اجرا چنان صدا و خشونت داشت که گزارشها حکایت از خروج گستردهٔ تماشاگران داشت.
نقدی بر اجرای ۱۹۶۵
منتقدان به شدت به این اجرا انتقاد کردند و نوشتند: "آنها به نمایش بیمزهای از موسیقی پرداختهاند... شپ و کلترن به نظر میرسید بیشتر در تلاشند که یکدیگر را شکست دهند تا اینکه در حال نواختن موسیقی باشند." با این حال، این اجرا باید لحظهای پیروزمندانه برای کلترن به حساب میآمد، زیرا او در پنج سال گذشته به اوج شهرت رسیده بود.
پس از ترک گروه مایلز دیویس، که با آنها یکی از پرفروشترین آلبومهای جاز تاریخ، "Kind of Blue" را ضبط کرده بود، کلترن با آلبوم "Giant Steps" در سال ۱۹۶۰ زبان هارمونی جدیدی را در جاز بنیان گذاشت. همچنین، نسخهٔ او از "My Favourite Things" در سال ۱۹۶۱ به یک موفقیت رادیویی تبدیل شد. در ژانویهٔ ۱۹۶۵، او با آلبوم "A Love Supreme"، که نامزدی گرمی را نیز به دست آورد، تصوری روحانی از موسیقی جاز را تجسم کرد.
کلترن در این سالها به یکی از غولهای جاز تبدیل شده بود و دهها اثر به رپرتوار استاندارد اضافه کرده بود. اما دو سال بعد، در ۱۹۶۷، در سن ۴۰ سالگی، به دلیل سرطان کبد جان خود را از دست داد. اکنون، با کشف نوارهای مخفی او، فرصتی پیش آمده است تا نگاهی عمیقتر به خلاقیت و نوآوریهای او در دنیای جاز بیندازیم.
