هزاران دانشآموز در فرانسه با مسدود کردن ورودی دبیرستانها و برپایی اعتراضات خیابانی، خشم خود را از وضعیت آموزش و زندگی در این کشور ابراز کردهاند. این اعتراضات که بیش از سه هفته ادامه دارد، همزمان با افزایش تنشهای سیاسی در آستانه انتخابات ریاستجمهوری سال آینده، به یکی از موضوعات داغ اجتماعی تبدیل شده است.
جنبش اعتراضی و پیوستن به اتحادیهها
اتحادیههای کارگری و چهرههای کلیدی جنبش «جلیقهزردها» که از سال ۲۰۱۸ به دلیل افزایش هزینههای زندگی به خیابان آمدهاند، اکنون به این دانشآموزان پیوستهاند. سباستین لکورنو، نخستوزیر فرانسه، نسبت به سوءاستفاده از خشم جوانان در فضای سیاسی هشدار داده و نتایج این اعتراضات را در آینده نزدیک پیشبینی کرده است.
بیشتر بخوانید: دیدار حسین امیرعبداللهیان با سرپرست وزارت خارجه لیبی
ژروم رودریگز، یکی از چهرههای تاثیرگذار جنبش جلیقهزردها، با انتشار ویدئوهایی در شبکههای اجتماعی مردم را به شرکت در تظاهرات دعوت کرده و تاکید کرده است که این اعتراضها باید صدای کسانی باشد که خواستار زندگی آبرومندانه هستند.
چالشهای اقتصادی و اجتماعی
فرانسه با مشکلات اقتصادی عدیدهای روبهرو است. ناآرامیهای اجتماعی، هزینههای بالای استقراض دولت و پارلمانی دوپاره، چالشهای بزرگ دولت را آشکار کرده است. آن-لور دلات، اقتصاددان و پژوهشگر مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه، به این نکته اشاره میکند که وضعیت فرانسه با بحران بدهی یونان در سال ۲۰۱۲ قابل مقایسه نیست، اما اگر وضعیت وخیم شود، ممکن است تاثیرات آن به دیگر اقتصادهای اروپایی نیز برسد.
دلات پیشبینی میکند که افزایش مالیاتها میتواند کسری بودجه دولت را جبران کند، اما در شرایطی که مردم نارضایتی خود را ابراز میکنند، این اقدام ممکن است به خشم عمومی دامن بزند.
صدای جوانان معترض
در میان جمعیت معترضان، نوجوانان ۱۷ سالهای مانند ماکسیم، مادلن و الودی، بر مشکلات آموزشی و اجتماعی تاکید میکنند. آنها به تبعیضات موجود در جامعه اشاره کرده و خواستار تغییرات واقعی در سیاستها هستند. این جوانان به خوبی آگاهند که تا انتخابات ریاستجمهوری به سن رای دادن نمیرسند، اما اصرار دارند که اعتراضها تنها راه شنیده شدن صدای مردم است.
گوئن، یکی از مادران معترض، به اهمیت آگاهی فرزندانش از حقوق مدنی و مشارکت در تغییرات اجتماعی اشاره میکند و اذعان میدارد که آموزش در این زمینه برای آینده فرزندش حیاتی است.
اعتراضهای دانشآموزی در فرانسه، یادآور جنبشهای بزرگ اجتماعی در تاریخ این کشور است. لولا، دختر ۱۷ ساله، با افتخار از مشارکت مادرش در اعتراضات سال ۶۸ یاد میکند و بر این باور است که منتظر تغییرات در انتخابات نخواهند ماند.
در این شرایط، آیا مسئولان فرانسوی به صدای معترضان گوش خواهند داد و برای بهبود وضعیت اجتماعی و اقتصادی اقدام خواهند کرد؟
بیشتر بخوانید: طوفان ناگهانی کربلا؛ آسمان پر از کاغذ و تگرگهای غافلگیرکننده · تصاویر جدید کشتی آسیبدیده در تنگه هرمز سرنوشت آن را نمایان میکند




