حسین رحمانیان، سخنگوی سازمان اداری و استخدامی کشور، به بررسی فلسفه و تاریخچه آییننامه دورکاری در ایران پرداخت و از ضرورتهای آن در راستای افزایش بهرهوری و کاهش رفتوآمد صحبت کرد. این آییننامه از سال ۱۳۸۹ به تصویب رسیده و به عنوان بخشی از پروژه دولت الکترونیک در نظر گرفته شده است. به گفته رحمانیان، دورکاری تنها یک راهکار رفاهی نیست بلکه باعث میشود وظایف کارکنان بدون حضور فیزیکی و در یک دوره مشخص انجام شود.
چالشهای اجرایی و فرهنگی دورکاری
رحمانیان به موانع موجود در اجرای کامل قانون دورکاری اشاره کرد و گفت: «اگرچه این قانون به تصویب رسیده، اما هنوز به طور کامل عملیاتی نشده است.» او ضعفهای زیرساخت دیجیتال و فرهنگ حضور در محیط کار را از جمله دلایل این امر دانست. به گفته او، برخی مدیران هنوز با ذهنیت سنتی کارمندان را ارزیابی میکنند و معتقدند که کارمند باید در حضور مدیر باشد تا عملکردش سنجیده شود. رحمانیان تاکید کرد که نظام عملکردی مبتنی بر داده و عملکرد به طور کامل در دسترس نیست و این یکی از چالشهای اساسی در اجرای دورکاری به شمار میآید.
بیشتر بخوانید: محمدامین زنگنه: پتانسیل خورشیدی ایران به مراتب بیشتر از ظرفیت کنونی است
تجربه دورکاری در دوران کرونا
وی همچنین به تجربه دورکاری در دوران شیوع ویروس کرونا اشاره کرد و گفت که این شیوه برای اولین بار بهطور گستردهتری در سال ۱۳۹۷ عملیاتی شد. رحمانیان افزود: «برای جلوگیری از سلیقهای بودن اجرای دورکاری، مقرر شد کارکنان برای مدت شش ماه دورکار باشند و بر اساس عملکردشان ارزیابی شوند.»
رحمانیان در ادامه به اصلاحاتی که در سال ۱۳۹۷ در ساختار حکمرانی دورکاری انجام شد نیز پرداخت و گفت که این اصلاحات به رئیس هر دستگاه اختیارات بیشتری برای تعیین مشاغل قابل دورکاری داده است. او تاکید کرد که باید شاخصهای لازم را برای تعیین مشاغل دورکاری مشخص کرد تا اجرای این قانون موثرتر شود.
ضرورت فرهنگسازی در دورکاری
رحمانیان درباره آمار کارکنان دولت و نیاز به بهبود دقت آمار با استفاده از نیروهای شرکتی و موردی نیز صحبت کرد. او بر لزوم ایجاد سازوکارهای نظارتی تاکید کرد و افزود: «در حاشیه آخرین جلسه هیات دولت، معاون رئیسجمهور طرحی را برای ابلاغ به دولت ارائه داد که شامل مؤلفههای جدیدی برای رفع چالشهای اجرایی بود.»
وی به اهمیت فرهنگسازی در خصوص دورکاری اشاره کرد و گفت: «نگاه مدیران و فرهنگ کاری در این زمینه نیاز به کار و الگوسازی دارد.» بهعقیده او، مدل بهینهای که دولت مد نظر دارد، ترکیبی از فعالیت حضوری و دورکاری است و باید توجه خود را از «حضور» به «بهرهوری و نتیجه فعالیتها» معطوف کنند.
بیشتر بخوانید: ابراهیمی: ارز ترجیحی باید به صورت تدریجی کاهش پیدا میکرد · کمکهای چین به ایران در دوران جنگ با آمریکا و اسرائیل
