حاج اسدالله اسداللهزاده، پیشکسوت دکلبندی در شهر گلوگاه، ۴۷ سال از عمر خود را در این شغل پرخطر و پردلهره گذرانده است. او به عنوان یکی از موسفیدکردههای این صنعت، به جوانان آموزش میدهد که چگونه دکلهای غولپیکر را در سختترین شرایط جغرافیایی برپا کنند. در حالی که او با افتخار از دستاوردهای خود و شاگردانش سخن میگوید، به خوبی میداند که این کار آسان نیست و خطرات زیادی را به همراه دارد.
قصههای پرماجرا از دکل بندان
حاج اسدالله در مورد کار خود میگوید: «همه قطعههای نبشی و لولهای شماره و نقشه نصب دارند، ما هم آنها را به ترتیب روی هم سوار میکنیم تا دکل برپا شود.» اما واقعیت این است که کاشتن پایههای دکلهای غولپیکر در مناطق کوهستانی و برافراشتن آنها در دل آسمان، داستانهایی پرماجرا و پر از چالش را به همراه دارد. او به یاد میآورد که در روزهای جنگ، مردان گلوگاهی با جان خود برای روشن نگهداشتن چراغهای خانهها و کارخانهها تلاش کردند و در این راه، جان خود را به خطر انداختند.
بیشتر بخوانید: هلال احمر در ۸ استان آمادهباش برای مقابله با سیلاب و طغیان رودخانهها
تجربههای تلخ و شیرین
حاج اسدالله با لحنی پر از حسرت میگوید: «کوله سفر دکل بندان همیشه آمادهاس و آنها ماههای طولانی را به دور از خانوادههایشان میگذرانند. در آن جا هم بعد از چند ساعت کار سخت در ارتفاع، نه جای خواب راحتی نصیبشان میشود و نه غذایشان مهیا و آماده است.» او به مشکلات موجود در این شغل اشاره میکند و میگوید که بیشتر دکل بندان کشور اهل گلوگاه هستند. طبق آمارهای رسمی، حدود ۱۵ درصد از جمعیت این شهرستان به دکلبندی مشغولند و این آمار نشاندهندهی اهمیت این شغل در زندگی مردم منطقه است.
حاج اسدالله همچنین به کمبود تجهیزات ایمنی برای دکل بندان اشاره میکند و ابراز نگرانی میکند که بیتوجهی به ایمنی میتواند منجر به حوادث تلخ و بهخطرافتادن جان دکل بندان شود. او میگوید: «بیشتر از ۵۰۰ دکل بند گلوگاهی تابهحال کشته یا زخمی شدهاند.» این آمار نشاندهندهی خطرات جدی است که دکل بندان با آن مواجه هستند و نیاز به توجه بیشتری به ایمنی در این شغل را نمایان میسازد.
بیشتر بخوانید: علیرضا نادعلی از خلاقیت سازمان زیباسازی در فضاسازی مهرماه تقدیر کرد · داو در آستانه خروج از پروژههای پتروشیمی ۲۰ میلیارد دلاری عربستان
