جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان که اختتامیه سیوهشتمین دوره آن روز پنجشنبه برگزار شد، به وضوح رونق و اثرگذاری دوران طلاییاش را ندارد، اما همچنان برگزار میشود. این جشنواره سالهاست که در سودای تجدید خاطرههای دور و محوی از روزهایی است که فیلمهای تجاریاش باب میل بچههای دهههای ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ بود و فیلمهای کانونیاش به راه افتادن بحثهای انتقادی در میان منتقدان مجلات سینمایی دامن میزد.
چالشهای جدید در سینمای کودک
از اواخر دهه ۱۳۷۰، با تغییرات اجتماعی و سیاسی و سهولالوصولتر شدن تکنولوژیهای مرتبط با تماشای فیلمهای روز جهان مانند رواج سیدی و دیویدی، جشنواره به تدریج از دایره توجه بیرون افتاد. دیگر نه فیلمهایش مورد توجه قرار میگرفت و نه بحثی راه میانداخت. همهچیز به همان چند روز برگزاری خلاصه شد، حتی همهگیری کرونا هم نتوانست جلوی آن را بگیرد.
بیشتر بخوانید: آن کارسون به عنوان برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶ معرفی شد
امسال، جشنواره بعد از جنگ ۴۰ روزه برگزار شد و حامد جعفری در مقام دبیر این رویداد تلاش کرد تا با وجود همه مشکلات، به جشنواره رونق دهد. اما واقعیت این است که اعتبار و پیشرفت هیچ جشنوارهای از وضعیت کلی سینما و جامعه منفک نیست. سخت است که بپذیریم کودکان و نوجوانانی که عمده وقت خود را در شبکههای اجتماعی و فضای مجازی میگذرانند، با فیلمهای جشنواره ارتباط میگیرند.
جایگاه جشنوارهها در دنیای مدرن
نوئل براون در کتاب «فیلم کودک؛ ژانر، ملیت و روایت» به این نکته اشاره میکند که برنامههای ویژه نمایش فیلم برای کودکان در سینماها کمتر از گذشته رواج دارند و سینمای کودک در خالصترین شکل خود، عمدتاً بهواسطه جشنوارههای فیلم کودکان تداوم مییابد. این جشنوارهها به تولید و تماشای فیلمهای تخصصی برای کودکان کمک میکنند، اما بیشتر فیلمها به جز آثار نوجوانان و جوانان، فرصت اکران تجاری پیدا نمیکنند.
جشنواره فیلم کودک و نوجوان امسال در تلاش بود تا گامهایی بردارد، هرچند لرزان و نامطمئن، اما ضروری و با درک تغییراتی که در فرهنگ مصرف بصری کودکان و نوجوانان ایجاد شده است. جشنواره باید از خاطرهبازی دست بکشد و به راههای جایگزینی بیندیشد که میتواند با نسل Z و نسلهای بعدی ارتباط برقرار کند.
بیشتر بخوانید: سید محمد ناظم رضوی از فرآیند واگذاری سینما و فضاهای خدماتی ایوان ری بازدید کرد · نشست خبری فیلم «عموی بچهها» با حضور چهرههای محبوب برگزار شد




