جامعه ایران در شرایطی با چالشهای عمیق اجتماعی و حقوقی مواجه است که اعدامها به عنوان ابزاری برای تأمین امنیت و عدالت در نظر گرفته میشوند. آمارهای جدید نشان میدهد که در یک سال اخیر، بیش از ۲۰۰۰ نفر در ایران اعدام شدهاند و این موضوع به نگرانیهای جهانی در خصوص حقوق بشر دامن میزند.
تضاد میان احساس امنیت و حق حیات
این موضوع به پرسشهای بنیادینی اشاره دارد: آیا جامعه میتواند بدون مجازات مرگ نیز امنیت و عدالت را تجربه کند؟ آیا آمادهسازی برای لغو اعدام در کشوری با تاریخچهای از خشونت، ممکن است؟ اورال حاتمی، جامعهشناس، و سینا یوسفی، وکیل دادگستری، در گفتوگوهایی به بررسی این مسائل پرداختهاند.
بیشتر بخوانید: افتتاح جشنواره ملی سیب در شیروان و رونمایی از پروژههای مهم در خراسان شمالی
تجربه کشورهایی مانند فرانسه نشان میدهد که لغو اعدام ممکن است حتی بدون حمایت عمومی اکثریت انجام شود. در فرانسه، در سال ۱۹۸۱، زمانی که مجازات اعدام لغو شد، ۶۲ درصد از مردم خواهان حفظ آن بودند. اما دولت با اتکاء به اصول حقوق بشر این قانون را تصویب کرد. سینا یوسفی اشاره میکند که قانونگذار میتواند حتی پیش از شکلگیری اجماع اجتماعی اقدام کند، اما این اصلاحات نیاز به حمایت اجتماعی و فرهنگی دارد.
نگرانیها و چالشهای موجود
اورال حاتمی به این نکته اشاره میکند که بدون اصلاحات در نظام قضایی و آموزش عمومی، جامعه ممکن است در برابر لغو اعدام مقاومت کند. همچنین، در شرایطی که احساس ناامنی و بیاعتمادی به نهادهای قضایی وجود دارد، ممکن است مجازاتهای شدید به عنوان تنها راهکار قابل تصور باقی بماند.
با توجه به اینکه اعدام به عنوان اصلیترین پاسخ به جنایات سنگین در ایران تلقی میشود، نیاز به تغییر در نگرشها و ارزشهای اجتماعی احساس میشود. بسیاری از مردم هنوز اعدام را به عنوان ابزاری برای دادخواهی میبینند. اما واقعیت این است که بیاعتمادی به نهادهای قضایی و عدم وجود سازوکارهای حمایتی از قربانیان نیز به این مسئله دامن میزند.
به همین دلیل، اصلاحات حقوقی باید با تدابیر اجتماعی و فرهنگی همراه شود تا تغییرات واقعی و پایداری در جامعه ایجاد شود. این چالشها نشان میدهد که جامعه ایران در دوراهی حساسی قرار دارد که نیازمند اندیشه و گفتوگوی عمیقتر است.
بیشتر بخوانید: علمالهدی: آمریکا در جنگ با ایران گرفتار شده است · دولت ترامپ تحریمهایی علیه دیوان کیفری بینالمللی اعمال کرد




