دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین به یک توافق مهم در زمینه تأمین سوخت گازوئیل دست یافته بودند که انتظار میرفت به بهبود روابط میان دو کشور کمک کند. اما این توافق تنها ساعاتی پس از اعلام آن با حمله اوکراین به پالایشگاه نفت «نووشاختینسک» در منطقه «روستوف» روسیه به چالش کشیده شد. این حمله، یادآور نقض تعهدات پیشین در توافق اسلامآباد است که ترامپ در آن زمان نیز به طور نمایشی به نقض تعهدات از سوی رژیم صهیونیستی واکنش نشان داد.
تحلیل حسین مرعشی درباره توافقات ترامپ
حسین مرعشی در گفتوگو با یک رسانه داخلی اعلام کرد: «ترامپ اکنون به توافق نیاز دارد؛ توافقی که شاید بتواند در انتخابات به کمک او بیاید». این تحلیل به وضوح نشان میدهد که ترامپ برای پیشبرد اهداف سیاسی خود به دنبال توافقات بینالمللی است، اما این پرسش مطرح میشود که آیا این توافقات واقعاً قابل اعتماد هستند؟
بیشتر بخوانید: سرنوشت اینترنت به مثابه یک شبکه جهانی رو به زوال است
واکنشهای ترامپ به نقض تعهدات، عمدتاً به صورت نمایشی و بدون ضمانت اجرایی کافی بوده است. به عنوان مثال، در گذشته نیز ترامپ در واکنش به حملات اسرائیل به لبنان در زمان نزدیک به توافق با ایران، به طور مشابهی از این نوع موضعگیریهای حداقلی استفاده کرده است. این نوع رفتارها به شکلگیری بیاعتمادی میان کشورها دامن میزند.
پیامدهای نقض تعهدات در روابط بینالملل
تاریخ نشان داده است که واشنگتن یا به نقض تعهدات متهم است یا در برابر نقض پیمان از سوی متحدانش به موضعگیریهای نمایشی بسنده میکند. در این شرایط، سوال مهمی که مطرح میشود این است که چرا باید نیاز ترامپ به توافق را مبنای تصمیمگیری قرار دهیم و به توافقی تن دهیم که از ابتدا در معرض نقض قرار دارد؟
اکنون، با توجه به حمله اوکراین به تأسیسات نفتی روسیه و واکنشهای نمایشی ترامپ، ضروری به نظر میرسد که کشورها به دقت بیشتری به توافقات بینالمللی بپردازند و از بیاعتمادی جلوگیری کنند. در واقع، اعتماد، «پاشنه آشیل» توافقات با آمریکاست و بدون آن، هر توافقی ممکن است به سادگی زیر پا گذاشته شود.
بیشتر بخوانید: بحران جمعیتی و امنیت غذایی در سه استان شمالی ایران · افزایش شدید قیمت نفت در پی تنشهای خاورمیانه و تهدید طوفان در آمریکا




