۱۵۰ دانشجوی دانشگاه الزهرا به تازگی ممنوعالورود شدند و این اقدام در شرایطی صورت میگیرد که فعالان جنبش زن، زندگی، آزادی در کنفرانسی به بررسی ضرورت تشکیل یک شورای هماهنگی و رهبری تحت عنوان «ایران آلترناتیو» پرداختند.
نیاز به آلترناتیو فراگیر
ساسان اردکانی، نماینده «شبکه سراسری انقلاب زن-زندگی-آزادی» در پنل نخست کنفرانس، بر ضرورت وجود یک آلترناتیو فراگیر تاکید کرد و گفت: «ما نیاز داریم تا نیروهای مختلف سیاسی از احزاب تا فعالان منفرد و تشکلها و نهادهای مستقل را گرد هم آوریم تا بتوانیم به حداقل اهداف مشترکی که داریم، نزدیک شویم و نهاد یا آلترناتیوی را ایجاد کنیم که هدفش، سرنگونی جمهوری اسلامی باشد.» او همچنین تصریح کرد که در این حرکت، تفاوتهای سیاسی به رسمیت شناخته خواهد شد و اصول جنبش زن، زندگی، آزادی را اصولی خدشهناپذیر دانست.
بیشتر بخوانید: شرط ثبتنام دانشآموزان مهاجر در ایران؛ اقامت والدین تعیینکننده است
تأکید بر تنوع و همبستگی
محی، یکی از دانشجویان و از آسیبدیدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، به تاثیر خیزش زن، زندگی، آزادی بر تحولات جامعه ایران پرداخت و گفت: «در سالهای پس از ۱۴۰۱، شاهد به خیابان آمدن کارگران، دانشجویان، معلمان و دیگر اقشار جامعه بودهایم که هر یک با طرح مطالبات خود، اعتراض و نارضایتیشان را بیان کردند.» او بر ضرورت ایجاد همبستگی و درک تنوع جامعه ایران تاکید کرد و افزود: «جامعه ایران یکدست نیست و قرار نیست همه یک طرز تفکر داشته باشند.»
یکی از فعالان از استان سیستانوبلوچستان نیز به سرکوبها اشاره کرد و گفت: «موضوع بلوچستان فقط سرکوب نیست. این جامعه با این حجم از نارضایتی و اعتراض باید به یک نیروی سیاسی موثر برای تغییر تبدیل شود.» او تاکید کرد که اعتراضات زمانی میتواند نتیجهبخش باشد که سازماندهی داشته باشد و افزود: «یک آلترناتیو فراگیر باید بتواند به مردم ایران بگوید که بعد از جمهوری اسلامی، چه حکومتی قرار است ایجاد شود.»
ضرورت سازماندهی و اعتماد
در این کنفرانس، مریم از استان فارس نیز بر ضرورت رفع تبعیضها علیه زنان و حمایت از جامعه «الجیبیتیکیو پلاس» تاکید کرد و گفت: «گسترده شدن انقلاب در ایران زمانی محقق میشود که از پوشش اختیاری فراتر برود و مطالبات کارگران و طبقه فرودست جامعه را نیز دنبال کند.»
یکی از فعالان کارگری نیز بر لزوم سازماندهی و تشکیل یک آلترناتیو سیاسی موثر در داخل ایران تاکید کرد و گفت: «صرف گستردگی اعتراض به خودی خود برای سرنگونی حکومت کافی نیست.» او خواستار ایجاد شبکههایی شد که در فاصله بین اعتراضها نیز فعال باشند و بتوانند تجارب و نیروهای جدید را وارد جنبش کنند.
آوا، یکی دیگر از سخنرانان، با اشاره به تغییرات در جامعه ایران، گفت: «زن ایرانی دیگر سوژه تحت کنترل نیست و یک کنشگر سیاسی است.» او بر این نکته تاکید کرد که خیابانها و دانشگاهها به میدانهای کوچک مقاومت تبدیل شدهاند و این ظرفیتها باید به یک نیروی موثر و تعیینکننده تبدیل شوند.
امید ویسی، نماینده تشکل دانشآموزان انقلابی البرز، نیز به نبود یک نیروی سیاسی منسجم برای دوران گذار اشاره کرد و گفت که یک آلترناتیو باید بتواند نیروهای مخالف را گرد هم آورد. حدیث صبوری، از فعالان حقوق زنان و زندانی سیاسی سابق، بر این نکته تاکید کرد که نارضایتی و اعتراض بهتنهایی نمیتواند تغییر سیاسی ایجاد کند و برای ایجاد تغییر پایدار، نیاز به سازمانیافتگی و اعتماد وجود دارد.
او در پایان گفت: «جامعهای که میخواهد تغییر کند، باید بداند پس از تغییر چه میخواهد.»
بیشتر بخوانید: زهرا سادات و مربیاش در یک سفر مشترک به شهادت رسیدند · عراقیها در اعتراض به محاصره هوایی ایران تجمع میکنند
