مهرداد خدیر، روزنامه‌نگار، در یادداشتی به بررسی رفتار انتخاباتی ایرانیان مقیم آمریکا پرداخت و این پرسش را مطرح کرد که چرا جامعه‌ای که سال‌ها از آن به‌عنوان یکی از اقلیت‌های مهم و اثرگذار آمریکا یاد شده، در رقابت‌های انتخاباتی اخیر حضور و تأثیر مشخصی از خود نشان نداده است.
تحلیل نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای
انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا به انتخابات نمایندگان دو مجلس نمایندگان و سنا در نیمه دوره ریاست‌جمهوری گفته می‌شود. این انتخابات علاوه بر تعیین ترکیب کنگره، معیاری برای سنجش میزان رضایت یا نارضایتی مردم از عملکرد رئیس‌جمهوری مستقر نیز محسوب می‌شود. خدیر در یادداشت خود به شکست جمهوری‌خواهان در هر دو مجلس اشاره کرده و می‌نویسد که تحلیل‌های متعددی درباره این نتیجه منتشر شده است. یکی از مهم‌ترین تفسیرها این است که پیامدهای اقتصادی جنگ با ایران و فاصله گرفتن دونالد ترامپ از وعده‌های انتخاباتی‌اش، در شکست حزب جمهوری‌خواه نقش داشته است.
بیشتر بخوانید: شهیدی که راهنمای جوانان بود
سکوت ایرانیان مقیم و رفتار انتخاباتی
خدیر در این یادداشت به رفتار انتخاباتی ایرانیان مقیم آمریکا، به‌ویژه ساکنان ایالت کالیفرنیا، می‌پردازد. او به رقابت حوزه انتخابیه ۴۷ کالیفرنیا اشاره می‌کند، جایی که نامزد دموکرات به پیروزی رسید. به نوشته او، پیش‌تر گفته می‌شد که اگر هفت هزار ایرانی در این حوزه رأی بدهند، نامزد جمهوری‌خواه شانس پیروزی خواهد داشت؛ اما اختلاف آرای دو نامزد به حدود ۳۰ هزار رأی رسید. این اختلاف می‌تواند نشانه‌ای از چند احتمال باشد: شاید تعداد ایرانیان یا رأی‌دهندگان ایرانی کمتر از برآوردهای مطرح‌شده بوده، یا آنها اساساً به‌عنوان یک جامعه واحد و هماهنگ رفتار نکرده‌اند.
خدیر به تصویر رایج از ایرانیان مقیم آمریکا اشاره می‌کند که به‌عنوان یکی از فرهیخته‌ترین و مهم‌ترین اقلیت‌های این کشور شناخته می‌شوند. او معتقد است اگر چنین جایگاهی با واقعیت سیاسی و اجتماعی همراه باشد، باید بیش از هر جای دیگری در عرصه سیاست و انتخابات دیده شود. اما در تمام این سال‌ها، شاهد ظهور یک چهره ایرانی یا ایرانی‌تبار به‌عنوان نامزدی مطرح نبوده‌ایم.
او دو احتمال را برای این وضعیت مطرح می‌کند: نخست، ممکن است ایرانیان در جامعه آمریکا حل شده و خود را آمریکایی بدانند، اما عدم تحرک سیاسی آنها سؤال‌برانگیز است؛ دوم اینکه بخشی از ایرانیان ترجیح داده‌اند هویت ایرانی خود را حفظ کنند، اما حمایت آنها از نامزدهای جمهوری‌خواه در انتخابات اخیر نیز مشهود نبود.
خدیر در ادامه پرسش‌های دیگری را مطرح می‌کند: اگر ایرانیان مقیم آمریکا تا این اندازه پرشمار و اثرگذارند، چرا نامزد جمهوری‌خواه در این حوزه پیروز نشد؟ آیا ایرانیان دست‌کم هواداران رضا پهلوی دچار سرخوردگی شده‌اند؟
او نتیجه می‌گیرد که ایرانیان مقیم آمریکا در عرصه انتخابات، جامعه‌ای یکپارچه و دارای اثرگذاری منسجم نیستند. برای روشن‌تر کردن بحث، او دو راه را مشخص می‌کند که ایرانیان می‌توانستند از طریق آنها قدرت سیاسی خود را نشان دهند: اول، معرفی و حمایت از چهره‌های ایرانی‌تبار در انتخابات و دوم، حمایت منسجم از نامزدهای یک حزب سیاسی. به نوشته خدیر، اگر ایرانیان مقیم آمریکا به‌عنوان یک گروه سیاسی شناخته می‌شوند، باید در عرصه انتخابات نیز حضور و تأثیر بیشتری داشته باشند.
بیشتر بخوانید: مهاجرت به استرالیا؛ راهی برای شروعی تازه · رقبای بنیامین نتانیاهو به دنبال حذف سیاسی او هستند
