استقبال رسمی دونالد ترامپ از شی جینپینگ، رئیسجمهور چین در پایگاه هوایی اندروز، صحنهای نمادین از تقابل دو الگوی رفتاری و قدرت سیاسی-نظامی را به تصویر کشید. ترامپ با هدف نمایش اقتدار و ایجاد بازدارندگی، تشریفاتی شامل عبور پر سر و صدای بمبافکنهای استراتژیک B-۱ Lancer و پرواز جنگندههای F-۲۲ و F-۱۶ ترتیب داد. اما واکنش متفاوت دو رهبر در لحظه پرواز کمارتفاع بمبافکنها، محاسبات واشنگتن را برهم زد.
واکنشهای متضاد در یک نمایش قدرت
در حالی که واکنش بدنی ناگهانی، جا خوردن مصنوعی ترامپ از صدای مهیب جتها توجه رسانهها را جلب کرد، خونسردی کامل و عدم واکنش شی جینپینگ نشان داد که پکن زیر بار رفتارهای نمایشی نمیرود. این رویداد، استعارهای روشن از شرایط فعلی موازنه قدرت میان دو کشور است: تکیه آمریکا بر ابزارهای نمایشی، در برابر خونسردی و محاسبات راهبردی چین.
بیشتر بخوانید: طرح ۷ روزه ایران برای آمریکا و تأثیر آن بر تنگه هرمز
فرسایش تسلیحاتی و چالشهای نظامی آمریکا
فرسایش تسلیحاتی در جنگهای ۱۲ روزه و ۴۰ روزه ضعف نظامی آمریکا در برابر چین صرفاً یک موضوع روانی یا نمادین نیست بلکه حاصل زنجیرهای از چالشهای عینی و عملیاتی است که درگیریهای اخیر در غرب آسیا آن را به اوج رسانده است. درگیری طولانیمدت نیروهای آمریکایی در این بحرانها، پیامدهای راهبردی سنگینی برای ارتش ایالات متحده به همراه داشته است.
تخلیه ذخایر پدافندی و مهمات نقطهزن و همچنین استهلاک توان ناوبری و هوایی، دو چالش عمدهای هستند که ارتش آمریکا با آنها مواجه است. مصرف بیسابقه موشکهای رهگیر پیشرفته برای مقابله با حملات موشکی و پهپادی در خلیج فارس و دریای سرخ، انبارها و ذخایر راهبردی پنتاگون را دچار خستگی و مضیقه جدی کرده است.
در حالی که آمریکا بخش قابل توجهی از منابع و تمرکز خود را صرف پشتیبانی از درگیریهای منطقهای کرده، چین توانسته است بدون درگیری مستقیم، قدرت خود را به نمایش بگذارد. مانور قدرت ترامپ در استقبال از شی جینپینگ، نمیتواند ضعف قدرت نظامی آمریکا را پنهان کند. خونسردی رهبر چین برخاسته از اتکا به ظرفیتهای تولیدی عینی و درک این واقعیت است که توان نظامی آمریکا پس از جنگهای متعدد فرسایشی، بیش از هر زمان دیگری آسیبپذیر و دچار محدودیتهای راهبردی شده است.
بیشتر بخوانید: آیا فشارهای آمریکا بر ایران نتیجهای در پی دارد؟ · گوئو جیاکون: آمریکا و ایران باید راه صلح را انتخاب کنند
