در سمپوزیوم علمی «شرقشناسی بدون ایرانشناسی؛ امکان یا امتناع؟»، تعدادی از اندیشمندان ایرانی و خارجی به بررسی جایگاه ایران و پرشیا در زمینه تمدنی شرق پرداختند. این رویداد علمی بهویژه به چالشهای موجود در فهم و تحلیل ایران معاصر از منظر شرقشناسی پرداخته و به بازنگری در مفاهیم و پیشفرضهای موجود دربارهٔ جایگاه ایران در تاریخ تمدنهای شرقی پرداخت.
چالشهای موجود در فهم ایران
این کارشناسان در این سمپوزیوم، با تأکید بر ضرورت بازنگری در رویکردهای سنتی به شرقشناسی، به بحث و تبادل نظر دربارهٔ اینکه آیا میتوان بدون در نظر گرفتن ایران به درک جامعتری از تمدن شرق رسید، پرداختند. برخی از اندیشمندان بر این باورند که ایران به عنوان یک پل فرهنگی و تاریخی میتواند در ایجاد ارتباطات بین تمدنهای شرقی نقشی کلیدی ایفا کند. این نکته در شرایط کنونی که جهان با چالشهای جدیدی مواجه است، اهمیت دوچندانی پیدا میکند.
بحثها در این سمپوزیوم نشان داد که اگرچه ایران در تاریخ شرقشناسی بهطور عمده نادیده گرفته شده است، اما میتواند با شناخت دقیقتر از فرهنگ و تاریخ خود، به بازتعریف هویتی نوین در سطح جهانی بپردازد. این امر بهویژه از آن جهت حائز اهمیت است که ایران به عنوان یک کشور با تاریخ و فرهنگ غنی، میتواند نقطه اتکایی برای ایجاد گفتوگوهای جدید در میان کشورهای شرقی باشد.
ایران؛ کانون تحولات آینده
اندیشمندان حاضر در این سمپوزیوم همچنین بر این نکته تأکید کردند که ایران معاصر باید از ظرفیتهای خود بهویژه در زمینههای علمی و فرهنگی بهره ببرد تا بتواند در ایجاد تحولات مثبت در منطقه و فراتر از آن نقش مؤثری ایفا کند. بنابراین، بازنگری در شرقشناسی و شناخت بهتر از ایران نه تنها به نفع خود ایران، بلکه به نفع کل منطقه خواهد بود.
