سمیه گلپور، رئیس سابق کانون عالی انجمنهای کارگری، با اعلام استعفای خود، دلایل این تصمیم را به اشتراک گذاشت. او در گفتوگویی صریح به چالشهای موجود در زمینهٔ آزادی بیان و نفوذ دولت در تشکلهای کارگری اشاره کرد و اظهار داشت که ترجیح میدهد به عنوان یک فعال کارگری باقی بماند تا اینکه در یک صندلی ریاست بیاثر بنشیند.
چرا سمیه گلپور استعفا داد؟
گلپور در توضیح استعفای خود گفت: «در شرایطی که آزادی بیان در تشکلها به شدت محدود شده و اتحادیهها به صندلیهای بیارتباط با واقعیت تبدیل شدهاند، دیگر نمیتوانستم در چنین نقشی باقی بمانم.» او بر این باور است که کارگران باید صدای خود را داشته باشند و این صدای واقعی باید در تشکلها شنیده شود. او تأکید کرد که هدفش از قبول ریاست، ارتقاء شرایط کارگران و ایجاد فضای آزاد برای بیان مشکلات بود، اما این آرزو به دلیل موانع موجود محقق نشده است.
بیشتر بخوانید: علیرضا زاکانی: تلاش برای بهبود معیشت مردم و سلامت در تهران
لزوم حفظ استقلال اتحادیهها
گلپور همچنین به این نکته اشاره کرد که اتحادیهها باید از نفوذ دولت و صاحبان قدرت دور نگه داشته شوند. او بر این باور است که برای حفظ استقلال و قدرت چانهزنی کارگران، باید فضا برای گفتگو و بیان مشکلات بهطور آزادانه فراهم شود. این فعال کارگری تأکید کرد که همواره در کنار کارگران خواهد بود و به عنوان یک همکار و پشتیبان از آنها حمایت خواهد کرد.
استعفای گلپور این سوال را در ذهن بسیاری ایجاد کرده است که آیا دیگر فعالان کارگری نیز به دلیل محدودیتهای موجود از مسئولیتهای خود کنارهگیری خواهند کرد؟ او امیدوار است که این اقدام، زنگ خطری برای دیگر اعضای تشکلها باشد تا به فکر حفظ استقلال و آزادی بیان در اتحادیههای خود باشند.
بیشتر بخوانید: حضور سبزپوشان فراجا در ۲۰۰ شب حماسه و خلق امنیت · دانشگاههای آمریکا و چالشهای جدی آزادی بیان
