حمید متبسم، شاعر و ادیب نامآشنای ایرانی، در اظهارات اخیر خود به عمق عشق و تعلق خود به سرزمینش، ایران، پرداخته است. او با اشاره به افسانهٔ سیمرغ، نماد بزرگی و زیبایی، و فردوسی، شاعر حماسهسرای بزرگ ایران، بر این نکته تأکید میکند که ایرانگرایی باید به معنای برتریجویی نباشد، بلکه باید به عنوان حضوری مهری و آموزگاری نیکو در جامعه مطرح شود.
ایرانگرایی به عنوان نجاتبخش
به باور متبسم، ایرانگرایی میتواند به عنوان یک درمانگر و نجاتبخش در زمانهای که انسانها با چالشهای جدی مواجهاند، عمل کند. او معتقد است که این نگرش باید به جای ایجاد جدایی و اختلاف، زمینهساز همبستگی و همدلی در میان ایرانیان باشد. این پیام به ویژه در شرایط کنونی که جامعهٔ ایرانی با چالشهای مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دست و پنجه نرم میکند، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
متبسم در ادامه به این نکته اشاره میکند که ایرانیان باید به هویت خود افتخار کنند و از میراث فرهنگی و تاریخی خود بهرهبرداری کنند. او میگوید: «ما باید بیاموزیم که خود را به عنوان بخشی از یک کل بزرگتر ببینیم و از تجربیات گذشتهٔ خود برای ساختن آیندهای بهتر استفاده کنیم.» این دیدگاه در حالی مطرح میشود که بسیاری از جوانان ایرانی به دنبال یافتن هویتی مستقل و معنادار در دنیای مدرن هستند.
در نهایت، متبسم از جامعهٔ ایرانی میخواهد تا به سیمرغ، این نماد جاودانگی و عظمت، به عنوان الگویی برای آیندهنگری و امید نگاه کند. او بر این باور است که با همت و تلاش جمعی، ایرانیان میتوانند به جهانی بهتر دست یابند و به عنوان یک ملت، در عرصههای بینالمللی بدرخشند.
